Verder lezen in het Protestantse Kerkblad Mei 2020

Pinksteren
Pinksteren
Het is niet eenvoudig om samen te vatten wat er, volgens het Protestantse kerkblad RIFORMA nu echt speelt bij de protestanten in Italië. Bij het lezen van het laatst ontvangen nummer lijkt mij ONZEKERHEID het kernwoord. Heel veel onderdelen van het kerkelijk leven wachten (met ongeduld) op nadere informatie van landelijke en plaatselijke ” autoriteiten” over wat wel en wat niet kan worden opgestart. Zoals eerder aangegeven is de indruk dat men in kerkelijke kring rekent met een lange duur van veel beperkingen. D.w.z. dat datgene wat in gewone omstandigheden na Pinksteren ophoudt, pas na de lange zomerperiode weer kan gaan gebeuren.

Niettemin blijven de verantwoordelijken erg attent voor de kwaliteit van de economische samenleving, vooral ten aanzien van het vaak clandestiene werk in de landbouw; zij blijven pleiten voor een regularisering van de positie van de zo noodzakelijke arbeidskrachten. Een hoopvolle stem zegt dat het recente gebruik van de social media voor enkele geloofs activiteiten voortgezet zou kunnen worden, ook wanneer de tot nu toe gebruikelijke vormen van kerk-zijn in de komende tijd weer hersteld zouden kunnen worden. In de mate dat ook de kerken betrokken zijn bij allerlei vormen van (binnenlands en buitenlands) toerisme in hun vakantiehuizen enz. voorziet men echter wel een slecht 2020.

Bron ; RIFORMA 28/19
JK

Deel dit:

Uit het Protestantse Kerkblad in tijden van Crisis

Corona en Kerk Italië
Corona en Kerk Italië
Het (landelijke) Italiaanse protestantse kerkblad RIFORMA van begin mei 2020 is samengesteld op een moment dat men in Italië meer dan 2 maanden heeft leren en moeten leven met de Corona-virus-crisis, die op bepaalde plaatsen in Italië grote en snelle uitbarstingen heeft gekend. Gaandeweg leert men ermee om te gaan, is de indruk bij het lezen van dat kerkblad. Zoals in Nederland zijn er tal van beperkingen aan het sociale leven van de kerken. De omvang van het digitale nood-circuit is heel groot in Italië. Daarbij moet men zich rekenschap geven van het feit dat de publieke media (radio, vooral TV) op zichzelf wel toegankelijk zijn voor de protestantse wereld, maar in een zeer beperkte mate, bijv. ’s morgens heel vroeg of ’s avonds heel laat; de Rooms-katholieke kerk en zeker de paus zijn erg prominent in beeld, ook bijv. op Eurovision. Ook het gegeven dat de meeste plaatselijke gemeenten heel klein zijn, bemoeilijkt natuurlijk de huidige beperkte mate waarin men kan functioneren, bijv. in hun sociale opdracht in het Voedselbank-werk. Verder is de protestantse wereld extra alert op de toestand van economisch kwetsbare mensen in het (wijd verbreide) zwarte economische circuit – kortweg de illegaal in Italië verblijvende en werkende gastarbeiders/immigranten.

God
God
Temeer valt dan op hoe intensief de hoop en het vertrouwen dat God hen moge bijstaan, onder woorden wordt gebracht. Tegelijkertijd is er ook wel iets van spanningen te lezen. De protestantse kerken spannen zich bij de overheid in om weer zicht te krijgen op de hervatting van de essentiële zaken voor een kerk zoals het kunnen houden van kerkdiensten. Ook de vooruitzichten over de (late ?) opening van scholen (misschien pas weer na de zomervakantietijd ?) geeft veel zorg. Het gevoelen is soms dat de huidige noodoplossingen van deze tijd voor het kerk-zijn (kort gezegd; alles digitaal, telefonisch enz.) geen echte oplossing bieden voor de ontbrekende bewegings- en vergaderings-vrijheid, of/en dat de overheid de materiele en economische zaken laat voorgaan voor de geestelijke aspecten zoals kerken in de samenleving.

Zoals iedereen moet ook de kerkelijke organisatie (leren om) vooruit (te) kijken. Ik las op internet het bericht van de dagelijkse leiding van de Waldenzenkerk, waar in normale omstandigheden de jaarlijkse synode in augustus wordt gehouden, besloten heeft om deze synode plus alle voorbereidende werkzaamheden, NIET te gaan houden. Dat is voor vele leden van die kerkgemeenschap een ingrijpend besluit, vooral omdat het op die synode niet alleen om allerlei bestuurlijke zaken gaat, maar ook om het jaarlijkse weerzien van familie, vrienden en bekenden enzovoort.

Bron RIFORMA 28/17 en 28/18.
JK

Deel dit:

Uit de Protestantse pers, April 2019

Midden in de problematiek die de Corona-epidemie betekent voor het kerkelijk leven in protestants Italië (geen kerkdiensten, nauwelijks persoonlijke contacten, zeer sobere uitvaarten enz.) een enkel bericht uit het kerkelijk weekblad RIFORMA :

Digitaal Godsdienstonderwijs
Digitaal Godsdienstonderwijs
Bij allerlei ideeën die de ronde doen om (niet alleen na het einde van de epidemie terug te gaan naar “vroeger”, maar ook om) een les te leren uit deze toestand, valt bijv. een bericht op dat een dominee overweegt om de huidige wegens de uitgaansverboden opgepakte digitale vorm van godsdienstonderwijs vanwege de kerk door te laten lopen in bijzondere situaties: zo zijn er in een bepaalde streek van Italië enkele heel kleine kerkgemeenschappen met een enkele voorganger, waar de voorganger dus niet elke week (elke zondag) aanwezig kan zijn. Het digitale godsdienstonderwijs via Internet zou daarvoor een blijvende oplossing kunnen betekenen.

Opnieuw en nu des te dringender doen de helpende organisaties voor de bootvluchtelingen (niet in die grote aantallen als voorheen, maar niettemin nog steeds aankomend) een beroep op de regering van Italië om de opvang-maatregelen op zee en aan de kust niet te beëindigen vanwege de Corona-epidemie. Ook die medemensen vragen terecht toegang tot Europa, Italië als eerste opvangland.

Bron : RIFORMA 28/16

Deel dit:

De Waldenzenkerk en hun fondsen voor bestrijding van de Corona-Epidemie

Geld
Geld
Op de website van de Waldenzenkerk in Italië (zie links) is een eerste bericht verschenen over de besteding van de EURO 8 miljoen die de kerk ter beschikking heeft gesteld voor de bestrijding van (de gevolgen van) de Corona-virus-epidemie in Italië. Het geld is bestemd voor de bijzondere uitgaven die nodig zijn, bijvoorbeeld voor de extra-kosten van enkele ziekenhuizen in de zwaarst getroffen streken in Noord-Italië en naar de Protestantse ziekenhuizen in Genova (Genua) en Napoli (Napels). Verder ook naar de kosten ten behoeve van bijzonder kwetsbare (groepen van) mensen aan de Oostkust (Adriatische zee), bijvoorbeeld speciale onderkomens voor mensen die niet thuis kunnen revalideren na een ziekenhuis-opname. Ook het opvangwerk van immigranten wordt niet vergeten; dat is extra kwetsbaar werk, nu veel overheidsinstellingen gesloten zijn.

Werken als Digitale Kerk
Een opmerkelijk bericht van aanpassingsmogelijkheden in het kerkelijke weekblad: niet alleen de jongeren van de kerk krijgen kerkelijk onderwijs (catechese, catechisatie) via internet; ook de ouders van die jongeren, in de gedachte dat ook zij veel meer thuis moeten blijven, worden uitgenodigd om daaraan deel te nemen. Voorwaar een nieuwe versie van gezins-onderwijs vanwege de kerk.

En verder …
Zoals overal waar de Corona-epidemie heerst en bestreden wordt, maar in Italië in extra strenge mate, past men zich zo goed mogelijk aan. Een voorbeeld is het diaconaal-sociale werk dat ook kan inhouden: eten brengen aan mensen die de deur niet uit kunnen of durven of mogen gaan. Veel hangt dus af van de goede wil van vrijwilligers die zich daarvoor inzetten.

De oecumenische inspiratie in de Protestantse wereld wordt, in verband met de omgang van de Rooms-katholieke kerk met deze dramatische omstandigheden in Italië – en dan versterkt door de visuele sociale media, wel eens op de proef gesteld. Het kan gebeuren dat er, voor het Protestants gevoel, een terugval naar “oude” devotie-praktijken (aanroeping van Maria, de heiligen) voorkomt. Dat betreurt men dan aan Protestantse zijde.

Bron o.a. : RIFORMA 28/14, 15

Deel dit:

De nood van de Waldenzenkerk – Nu en en in de Toekomst

Chiese Valdese
Chiese Valdese
Via een bevriende relatie ontving de redactie van de website onderstaand bericht uit Italië. Het bericht is in het Duits, maar het is vrij goed te volgen.
De voorzitter van het dagelijks bestuur van de Waldenzenkerk aan het woord.


Origineel bericht (Duits)

Alessandera Trotta, Moderatorin der Waldenserkirche in Italien richtet sich mit einem bewegenden Brief an uns. Der Brief zeigt uns deutlich wie dringend notwendig es jetzt ist, jetzt als Unterstützer für die schwer angeschlagene Waldenserkirche in Italien aktiv zu werden! Herzlichen DANK an alle Menschen die aktiv mit anpacken!

Wer finanziell unterstützen möchte, kann dies über unsere Bankverbindungen tun:

Sparkasse Pforzheim-Calw IBAN: DE26 6665 0085 0000 981079 BIC: PZHSDE66XXX
Evangelische Bank IBAN: DE27 5206 0410 0000 4131 27 BIC: GEONDEF1EK1
Liebe Brüder und Schwestern,

Corona en Kerk Italië
Corona en Kerk Italië
die Folgen der raschen Ausbreitung von Covid-19 für unser Land sind sehr schwerwiegend, vor allem in Bezug auf die Zahl der Toten (ohne den Komfort ihrer Angehörigen und ohne die Möglichkeit einer Beerdigung) und die neuen Ansteckungen, mit der Folge eines sehr ernsten Drucks auf die Gesundheitseinrichtungen, die in vielen Gebieten des Nordens zum Zusammenbruch gekommen sind und in denen Ärzte, Krankenschwestern, Sozialarbeiter im Gesundheitswesen ununterbrochen und mit einem großen Geist der Selbstverleugnung arbeiten, krank werden und sterben, um so viele Leben wie möglich zu retten. Denken wir aber auch an die anderen Menschen, die sich auf verschiedenen Ebenen und in verschiedenen Bereichen dafür einsetzen, dass das tägliche Leben der Bürgerinnen und Bürger weitergehen kann.

Die Auswirkungen des fast vollständigen Stillstands aller produktiven, schulisch-pädagogischen, aggregierenden Aktivitäten werden auch aus wirtschaftlicher und sozialer Sicht verheerend sein.

Auch für die Kirchen sind die Auswirkungen sehr schwerwiegend.

Unsere Kirchen in Bergamo, Brescia, Parma und Piacenza sind derzeit besonders von Trauer und Ansteckung betroffen, wir befürchten, dass dies in nicht allzu ferner Zukunft leider auch für andere Gemeinden geschehen wird.

Seit etwa drei Wochen sind alle Gotteshäuser geschlossen. Die Gemeindeaktivitäten sind eingestellt worden. Die Tavola Valdese ist bemüht, PfarrerInnen, Diakone, Kirchengemeinderäte und die Verantwortlichen unserer sozialen Einrichtungen zu ermutigen, die größtmöglichen Anstrengungen zu unternehmen, um auch in dieser extremen Situation nicht den Sinn und die Bedeutung des „Gemeinde sein“, zu verlieren. Und vor allem die älteren, gebrechlichen und einsamen Menschen mit allen möglichen Mitteln spirituell und auch materiell zu unterstützen und die Verkündigung, das Gebet und die Kommunikation aller Altersgruppen mit Hilfe der neuen Medien fortzusetzen.

Die Resonanz an Kreativität und „Teamgeist“ ist außergewöhnlich. Genauso wie auch das Engagement der diakonischen Einrichtungen außergewöhnlich ist, in dem Bemühen, die Pflege von älteren Menschen, Behinderten und Kindern zu gewährleisten. Auch für das Personal, das im engen Kontakt zu Leid und Unbehagen arbeitet und einem größeren Ansteckungsrisiko und der Gefahr des Burn-out, auf Grund der Isolation, in der es arbeitet, ausgesetzt ist, zu unterstützen; dabei wird auch versucht, eine negative Auswirkung auf die Arbeitsplätze weitmöglichst zu verhindern – vor allem, die am meisten von der Krise betroffen sind.

Eine besondere Notsituation stellen die beiden evangelischen Krankenhäuser in Neapel und Genua dar, die sich inmitten zahlreicher Schwierigkeiten auf eine dringende Reorganisation vorbereiten, um dem gesundheitlichen Notstand in ihren jeweiligen Regionen an vorderster Front zu begegnen.

Wir sind sicher, dass wir, wenn die Notlage vorbei ist, viel zu überdenken haben werden. Wir sind auch sicher, dass der Herr in dieser Zeit zu uns spricht, und wir erbitten die Hilfe seines Geistes, um gute Zuhörer zu sein.

Für unsere Kirche wird es aber auch sehr ernste wirtschaftliche Konsequenzen haben. Die Tatsache, dass keine Gottesdienste stattfinden, führt dazu, dass die Kollekten (mit denen die Kirchen die lokalen Ausgaben vor Ort decken), welche zudem auch zu einem Großteil an die zentrale Kirchenkasse (zur Zahlung der Gehälter für PfarrerInnen und Diakone und für die Renten der PfarrerInnen im Ruhestand) gehen, nicht eingezogen werden können. Die durch die Notsituation ausgelöste Wirtschaftskrise wird auch die Beitragskapazität der Kirchenmitglieder für lange Zeit stark beeinträchtigen. Dies wird sich auch negativ auf die Höhe und Regelmäßigkeit der Mietzahlungen für Gebäude und Wohnungen, die wir vermieten (mit denen die Ausgaben für die außerordentliche Instandhaltung der Immobilien gedeckt werden, aber auch ein Teil des Defizits der Verwaltung und der Personalkosten) auswirken.

Für die zusätzlichen spezifischen Bedürfnisse der Institute und Werke sowie der beiden Krankenhäuser bereiten wir uns auf eine sorgfältige Bewertung der Prioritäten bei der Zuweisung der Höhe der Mittel aus „otto per mille“ vor, um Ressourcen sowohl für die Bedürfnisse der kircheninternen Organe als auch für die gesundheitlichen und sozialen Bedürfnisse des Landes freizusetzen, zu denen wir ebenfalls durch die Zuweisung entsprechender Mittel beitragen möchten.

Andererseits droht unsere ohnehin schon starke Fragilität dramatisch zu werden, wenn es um die Deckung der Gehälter für PfarrerInnen, Diakone, PfarrerInnen im Ruhestand und für einige laufende kirchliche Projekte geht – insbesondere im Bereich der Evangelisierung und der Ausbildung von Kindern und Jugendlichen.

In allem bitten wir Sie, uns mit Ihren Gebeten und Ihrer Nähe zu unterstützen, die uns helfen, uns weniger einsam zu fühlen. Wir appellieren auch besonders an Sie, die Möglichkeit einer außerordentlichen Unterstützung der allgemeinen schwierigen Situation unserer Kirche in Betracht zu ziehen, die uns helfen wird, die sehr harten Monate, die vor uns liegen, zu bewältigen, die wir vor allem auch auf die Bedürfnisse der einzelnen Gemeinschaften konzentrieren möchten, die ihr Engagement, unter anderem auch diakonisch, fortsetzen, ja, in dieser Zeit sogar noch verstärken.

In der Gewissheit, dass der Herr des Lebens denjenigen, die sich auf ihn verlassen, nichts mangeln lässt – weder Trost, Unterscheidungsvermögen, Kraft noch Hoffnung – umarme ich Sie herzlich.

Moderatorin der Tavola Valdese

Diakonin Alessandra Trotta

Deel dit: