November nieuws uit Italië

Met alle beperkingen in deze periode van Corona of Covid gaat de communicatie in het kerkelijk leven zo goed mogelijk door in de Protestantse wereld in Italië. Een paar dingen springen er uit.

Kerkhervorming
Kerkhervorming
Rond 31 Oktober, dag waarop de Kerkhervorming aan het begin van de 16e eeuw wordt herdacht, wordt er schriftelijk gediscussieerd over de betekenis van het meer radicale protestantisme (later ontwikkeld tot de beweging van Baptisten en Methodisten e.d.). Deze meer radicale kant heeft een numeriek belangrijke plaats in Italië naast en deels in samenwerking met de meer klassieke Waldenzen en Lutheranen. Men vraagt aandacht voor een stuk geschiedenis-ontwikkeling in deze meer radicale richting (tot uitdrukking komend bijv. in de volwassendoop) die gemakkelijk vergeten kan worden.

Huiselijk Geweld
Huiselijk Geweld
Eind november is er aandacht voor het (vooral huiselijk) geweld tegen vrouwen, dit jaar zeker ook gecompliceerd (toegenomen) door de Corona/Covid-beperkingen in het sociale verkeer. Het is een blijvende dreiging in de samenleving. Solidariteit en hulpverlening tussen vrouwen wordt ook door de Protestantse gemeenschap zo veel mogelijk bevorderd.

Italiaans Paspoort
Italiaans Paspoort
Kort geleden is er een overheidsbesluit genomen om een groot aantal illegale bewoners (immigranten) een legale status toe te kennen. De hulpverlening blijft een heel belangrijk punt om mensen een integratie-project aan te bieden. Bij de grens met bijv. Frankrijk, zeker nu het winter wordt, blijft het een grote opgave om goede hulp te verlenen.

Bron : RIFORMA 28/41 en 42
JK

Deel dit:

Nieuwsberichten uit Italië (Oktober 2020)

Al zijn er veel beperkingen voor het kerkelijke leven, toch gaan vooral plaatselijke activiteiten door. Wat de nieuwste richtlijnen over samenkomsten in Italië (eind oktober 2020) zullen betekenen, moet natuurlijk nog afgewacht worden.

Verder springt in het oog :

Paus Franciscus
Paus Franciscus
De aandacht in de protestantse wereld in Italië voor de laatste boodschap (encycliek) van paus Franciscus (in het Italiaans “Fratelli tutti”) die in een oecumenisch perspectief pleit voor een grote solidariteit tussen alle mensen. In eerste instantie hebben de protestanten in Italië daar niet veel moeite mee. Of deze boodschap van de paus werkelijk wat toevoegt (nieuw inspireert) moet wellicht afgewacht worden.

Opnieuw de aandacht voor de opvang van immigranten voor wie kort geleden een ruime toelatingsmaatregel (de erkenning en legalisering van illegaal in Italië verblijvende mensen) is afgekondigd. In de voorbije tijd is er erg bezuinigd op wat er na de legalisering komt, nl. de inburgering, opvang, integratie…. En ook dat is de echte inzet van de christenen.
Door overstromingen in het grensgebied van Frankrijk en Italië bij de Middellandse Zee en door de naderende winter is er een echte noodsituatie ontstaan: geen opvangmogelijkheid, geen doorgang naar Frankrijk. Veel vrijwilligers doen wat ze kunnen voor wie aan de grens wordt tegengehouden. Maar hun inzet is lang niet toereikend.

Bron: RIFORMA 28 nrs. 39,40
JK

Deel dit:

Doorgaan als Kerk in Corona tijden

Openlucht Kerkdienst
Openlucht Kerkdienst
Net als in Nederland heeft de Protestantse wereld in Italië alles te maken met de ernstige problemen vanwege de Corona- of Covid-19-situatie. En uiteraard zoekt men enige continuïteit in de on-line-modus. Daarbij komt dan ook een klimaat-verschil: tot in oktober kunnen samenkomsten in de openlucht nu eenmaal wat langer plaats vinden in Italië.

Kruisbeeld
Kruisbeeld
Een op zich voor ons in Nederland wat symbolisch punt dat in Protestants Italië toch zwaarder weegt, is weer in de kerkelijke pers opgedoken: op allerlei publieke plaatsen (scholen, ziekenhuizen enz.) kan men een kruisbeeld (met lichaam) van Jezus Christus zien. Protestanten blijven er moeite mee houden (waarschijnlijk evenals niet religieuze mensen) dat uitgerekend in het Openbaar onderwijs, vanwege een scheiding tussen Staat en kerken, toch een als Rooms-katholiek gezien teken aanwezig blijft. De scheiding tussen Staat/Overheid en religieuze instituties zoals kerken blijkt in de praktijk toch een heel kwetsbaar punt.

Anni di Riforma Protestante 1517 - 2017
Anni di Riforma Protestante 1517 – 2017
Een ander bijzonder thema is (achteraf gezien) de vraag of de herdenking van “500 jaar Reformatie” in 2017 een voor de Italiaans wereld van Baptisten en dergelijke kerken/bewegingen belangrijk punt heeft veronachtzaamd: waren de Hervormers zoals Luther niet heel erg negatief over bewegingen in hun tijd zoals de Wederdopers (Mennonieten) ? Ook die bewegingen zouden in de komende tijd (2025 ?) wel iets willen gaan gedenken. Het valt niet mee om in een grootse gedenk-manifestatie zoals in 2017 wel genuanceerd te blijven denken (en niet iets te willen claimen ten koste van anderen).

Enkele verhalen van in Italië wonende vluchtelingen-gezinnen, in de afgelopen tijd in Italië aangekomen dankzij oecumenische hulp (Mediterranean Hope, “corridor humani”) laten zien dat de eerste hulp aan vluchtelingen pas echt zinvol wordt als daarna een goede (inburgerings- en solidariteits-) fase komt. Het probleem van de ongedocumenteerde en economische vluchtelingen blijft in de aandacht, met name rond de ingestelde herdenkingsdag van 3 oktober.

Bron : RIFORMA 28 / 37 en 38
JK

Deel dit:

Kerk zijn in Corona-tijden (September 2020)

Digitale Kerkdienst
Digitale Kerkdienst
In de Protestantse kerkelijke pers in Italië springen er een paar dingen uit betreffende de digitale kerkdiensten. Uiteraard is men gaan experimenteren in de afgelopen maanden die zo gekenmerkt waren door “geannuleerd, opgeschoven” enz. In de eerste plaats zijn er in en rondom Milaan enkele gemeenten geweest die in deze omstandigheden zijn gaan samenwerken in het verzorgen van digitale kerkdiensten. Dat zal tenminste in zekere mate de onderlinge samenhang binnen de plaatselijke gemeente in hun betrekkelijk geïsoleerde posities versterken.
Verder is er een pleidooi om de digitale kerkdiensten met en voor (jonge) kinderen voort te zetten. Blijkbaar is er sprake van een variatie in de uitzendingen.
De in sterke mate door het Covid-19 (zo wordt het virus in Italië meestal genoemd) bepaalde digitale communicatie in kerkelijke kring blijkt sommige aspecten te kunnen bevorderen.

Geld
Geld
Het sociaal-diaconaal-culturele werk van de Waldenzenkerk wordt, even afgezien van de financiële ondersteuning van kerken en instellingen buiten Italië voor de kerk, mogelijk gemaakt door een bepaalde belastingregel in Italië, waardoor een klein deel van de belastingopbrengst bestemd kan worden voor onder andere de Waldenzen; dat zou je een vrijwillige kerkbelasting kunnen noemen. De Waldenzenkerk heeft daarbij als uitgangspunt dat deze “extra-inkomsten” voor allerlei projecten beschikbaar zijn die niet rechtstreeks het “eigen” kerkelijk leven betreffen.
Uitgaande van een ruwe schatting telt de Waldenzenkerk 0,5 % van de Italiaanse bevolking, maar op deze wijze kan men bijna 43 miljoen Euro in 2020 gaan besteden. Dat is voor de kleine minderheidskerk een reusachtige bijdrage aan het sociale leven in Italië.

Afgaande op enkele persoonlijke berichten uit de Waldenzen-kring in deze tijd lijken veel mensen zich behoorlijk door deze tijd heen te kunnen slaan; men is blij met speciale maatregelen die het toch mogelijk maken om nu weer fysiek samen te komen. Het zou ook kunnen zijn dat men verder gaat in de digitale aanpak van het administratieve aspect van het kerkelijk beleid in de Waldenzenkerk, nu in dit jaar 2020 de jaarlijkse synode (met alle regionale voorbereidingen) niet in de gebruikelijke vorm kon worden gehouden.

Bron: RIFORMA 28/35 EN 28/36
JK

Deel dit:

De Protestanten in Italië in en na de “Corona-tijd”

Corona en Kerk Italië
Corona en Kerk Italië
Na de zomervakantieperiode (in Italië vooral in de maand Augustus) kan het kerkelijk leven in Italië weer enigszins op gang komen. Voorlopig blijft het alles bij elkaar genomen nog echt behelpen omdat, zeker in sommige streken, het besmettingsrisico echt hoog blijft. In grote lijnen ziet dat kerkelijk leven er net zo uit als in Nederland. Wat mij daarin opvalt :

Valdesi
Valdesi
1. bij de Waldenzen zag de tijd die nu achter ons ligt, er wel heel anders uit dan gebruikelijk: de jaarlijks gehouden synode die tevens een groot sociaal gebeuren is voor alle kerkleden, kon niet gehouden worden, maar in plaats daarvan waren er allerlei andere thema’s die in (digitale) samenkomsten aan de orde kwamen: vrouwenwerk, diaconaal werk, cultureel werk rondom de kern van het kerk-zijn. De overheersende indruk is dat het goed was dat al deze thema’s eens uitgebreid aan de orde konden komen. Is dat een teken dat er absoluut veel meer dingen van belang zijn voor het kerkelijk leven dat het pure bestuurlijke/organisatorische aspect ?

Aangepaste Kerkdiensten
Aangepaste Kerkdiensten
2. het zou kunnen zijn (een voorzichtige analyse is geboden) dat er in deze tijd nieuwe kansen en gelegenheden zijn benut, met name in de interkerkelijke sfeer doordat plaatselijke kerken meer op elkaar zijn aangewezen; “nood leert samen-bidden”. Mogelijk zijn er ook meer mensen dan vroeger betrokken bij de on-line uitzendingen van de protestantse kerken. De weersomstandigheden in Italië laten het ook toe dat er hier en daar openlucht-kerkdiensten zijn gehouden.

3. in september krijgt het opstarten van het schooljaar uitvoerige aandacht; allerlei maatregelen moeten worden genomen om dat veilig op gang te krijgen. Terwijl het sociale leven, juist ook met en van kinderen, een samenzijn en het elkaar aanraken inhoudt (wat sterker dan in Nederland ?), kan dat allemaal niet zo gebeuren. Dat zal ook doorspelen in het kerkelijk leven zoals bij het houden van kerkdiensten.

4. de betrokkenheid van de protestanten bij de grote sociale problemen in Italië die de immigranten betreffen (zowel aan de Zuidelijke kusten als aan de Noordelijke grenzen met bijvoorbeeld Frankrijk) is onverminderd, want die problemen zijn nog verre van opgelost.

Bron: RIFORMA sept. 2020
JK

Deel dit: