Protestanten op weg naar de normaliteit

Oecumenische Initiatieven
Oecumenische Initiatieven
Vanaf pinksterzondag 31 mei streven de Protestanten in Italië naar het oppakken van de draad na de maandenlange onderbreking. Wat betreft de kerkdiensten betekent dat bijvoorbeeld dat er tamelijk nieuwe initiatieven genomen worden: waar de ene kerk, bijv. de Rooms-katholieke kerk, voldoende open ruimte heeft en de andere niet, gaat men soms ofwel een gezamenlijke viering organiseren, dan wel biedt de grotere kerk gastvrij de ruimte (soms in de open lucht) aan de kleinere kerk aan. Er zijn daarbij ook stemmen die opgaan om enerzijds dat wat men geleerd heeft in het gebruik van de Social media, nu niet te vergeten en er zo mogelijk mee door te gaan. Anderzijds is er datgene wat men gemist heeft aan persoonlijke contacten: die worden nu extra hoog aangeslagen. Dat kan dan betekenen dat voorgangers minder zouden moeten vergaderen voor kerkelijk werk, en meer aandacht geven aan de contacten met mensen, concreet “thuis”. Dat is toch al niet zo’n heel sterk punt in de wijze van kerk-zijn in Italië.

Bron : RIFORMA 28/20 en 28/22.
JK

Deel dit:

Pinksteren in Protestants Italië 2020

Pinksteren
Pinksteren
Evenals in Nederland hebben de bijzondere dagen Hemelvaartsdag en Pinksteren in Italië niet zo’n groot gewicht als Kerst en Pasen. Het worden veelal uitgaansdagen. En nu sinds kort er in Italië wat meer bewegingsvrijheid komt, wordt dat met het “uitgaan” vanzelf een massale bedoening, vooral vanuit de grote steden, waar de rijkere mensen veelal een tweede onderkomen hebben aan zee of in de berggebieden.

Wat opvalt in het nieuws van eind mei 2020 over de protestantse wereld:

Aangepaste Kerkdiensten
Aangepaste Kerkdiensten
1. hier en daar beginnen de kerken weer met de gebruikelijke maar aangepaste kerkdiensten in hun gebouwen, of een enkele keer in de open lucht.
2. plaatselijke gemeenten hebben in deze tijd wel de ervaring opgedaan dat het goed en nodig is om samen te werken, tot nu toe dus vaak met hulp van de technologie; en men vraagt zich nu af: kunnen we die samenwerking niet als winst zien en daarmee meer dan vroeger doorgaan ?
En hetzelfde motief kwam al eerder aan de orde bij het geven van godsdienstlessen. vooral waar een kleiner aantal jongeren over een groot gebied verspreid wonen. Daartegenover wordt ook de zorg uit gesproken dat het nu gedwongen veelvuldige gebruik van de moderne social media in het kerkelijk leven wel eens tot schade aan het gehoopte gebruikelijke (fysieke) gemeenschapsleven (kerkdiensten, groepen enz.) zou kunnen gaan leiden. Kortom; het gaat om een goed gebruik van de moderne communicatiemiddelen.
Daklozen
Daklozen
3. de maaltijdhulp aan daklozen in Rome: die kon door speciale toestemming van overheidswege gelukkig doorgaan.
Dat zijn enkele opvallende details uit het protestantse kerkelijke leven rond Pinksteren.

Bron : RIFORMA 28/21
JK

Deel dit:

Verder lezen in het Protestantse Kerkblad Mei 2020

Pinksteren
Pinksteren
Het is niet eenvoudig om samen te vatten wat er, volgens het Protestantse kerkblad RIFORMA nu echt speelt bij de protestanten in Italië. Bij het lezen van het laatst ontvangen nummer lijkt mij ONZEKERHEID het kernwoord. Heel veel onderdelen van het kerkelijk leven wachten (met ongeduld) op nadere informatie van landelijke en plaatselijke ” autoriteiten” over wat wel en wat niet kan worden opgestart. Zoals eerder aangegeven is de indruk dat men in kerkelijke kring rekent met een lange duur van veel beperkingen. D.w.z. dat datgene wat in gewone omstandigheden na Pinksteren ophoudt, pas na de lange zomerperiode weer kan gaan gebeuren.

Niettemin blijven de verantwoordelijken erg attent voor de kwaliteit van de economische samenleving, vooral ten aanzien van het vaak clandestiene werk in de landbouw; zij blijven pleiten voor een regularisering van de positie van de zo noodzakelijke arbeidskrachten. Een hoopvolle stem zegt dat het recente gebruik van de social media voor enkele geloofs activiteiten voortgezet zou kunnen worden, ook wanneer de tot nu toe gebruikelijke vormen van kerk-zijn in de komende tijd weer hersteld zouden kunnen worden. In de mate dat ook de kerken betrokken zijn bij allerlei vormen van (binnenlands en buitenlands) toerisme in hun vakantiehuizen enz. voorziet men echter wel een slecht 2020.

Bron ; RIFORMA 28/19
JK

Deel dit:

Uit het Protestantse Kerkblad in tijden van Crisis

Corona en Kerk Italië
Corona en Kerk Italië
Het (landelijke) Italiaanse protestantse kerkblad RIFORMA van begin mei 2020 is samengesteld op een moment dat men in Italië meer dan 2 maanden heeft leren en moeten leven met de Corona-virus-crisis, die op bepaalde plaatsen in Italië grote en snelle uitbarstingen heeft gekend. Gaandeweg leert men ermee om te gaan, is de indruk bij het lezen van dat kerkblad. Zoals in Nederland zijn er tal van beperkingen aan het sociale leven van de kerken. De omvang van het digitale nood-circuit is heel groot in Italië. Daarbij moet men zich rekenschap geven van het feit dat de publieke media (radio, vooral TV) op zichzelf wel toegankelijk zijn voor de protestantse wereld, maar in een zeer beperkte mate, bijv. ’s morgens heel vroeg of ’s avonds heel laat; de Rooms-katholieke kerk en zeker de paus zijn erg prominent in beeld, ook bijv. op Eurovision. Ook het gegeven dat de meeste plaatselijke gemeenten heel klein zijn, bemoeilijkt natuurlijk de huidige beperkte mate waarin men kan functioneren, bijv. in hun sociale opdracht in het Voedselbank-werk. Verder is de protestantse wereld extra alert op de toestand van economisch kwetsbare mensen in het (wijd verbreide) zwarte economische circuit – kortweg de illegaal in Italië verblijvende en werkende gastarbeiders/immigranten.

God
God
Temeer valt dan op hoe intensief de hoop en het vertrouwen dat God hen moge bijstaan, onder woorden wordt gebracht. Tegelijkertijd is er ook wel iets van spanningen te lezen. De protestantse kerken spannen zich bij de overheid in om weer zicht te krijgen op de hervatting van de essentiële zaken voor een kerk zoals het kunnen houden van kerkdiensten. Ook de vooruitzichten over de (late ?) opening van scholen (misschien pas weer na de zomervakantietijd ?) geeft veel zorg. Het gevoelen is soms dat de huidige noodoplossingen van deze tijd voor het kerk-zijn (kort gezegd; alles digitaal, telefonisch enz.) geen echte oplossing bieden voor de ontbrekende bewegings- en vergaderings-vrijheid, of/en dat de overheid de materiele en economische zaken laat voorgaan voor de geestelijke aspecten zoals kerken in de samenleving.

Zoals iedereen moet ook de kerkelijke organisatie (leren om) vooruit (te) kijken. Ik las op internet het bericht van de dagelijkse leiding van de Waldenzenkerk, waar in normale omstandigheden de jaarlijkse synode in augustus wordt gehouden, besloten heeft om deze synode plus alle voorbereidende werkzaamheden, NIET te gaan houden. Dat is voor vele leden van die kerkgemeenschap een ingrijpend besluit, vooral omdat het op die synode niet alleen om allerlei bestuurlijke zaken gaat, maar ook om het jaarlijkse weerzien van familie, vrienden en bekenden enzovoort.

Bron RIFORMA 28/17 en 28/18.
JK

Deel dit:

Uit de Protestantse pers, April 2019

Midden in de problematiek die de Corona-epidemie betekent voor het kerkelijk leven in protestants Italië (geen kerkdiensten, nauwelijks persoonlijke contacten, zeer sobere uitvaarten enz.) een enkel bericht uit het kerkelijk weekblad RIFORMA :

Digitaal Godsdienstonderwijs
Digitaal Godsdienstonderwijs
Bij allerlei ideeën die de ronde doen om (niet alleen na het einde van de epidemie terug te gaan naar “vroeger”, maar ook om) een les te leren uit deze toestand, valt bijv. een bericht op dat een dominee overweegt om de huidige wegens de uitgaansverboden opgepakte digitale vorm van godsdienstonderwijs vanwege de kerk door te laten lopen in bijzondere situaties: zo zijn er in een bepaalde streek van Italië enkele heel kleine kerkgemeenschappen met een enkele voorganger, waar de voorganger dus niet elke week (elke zondag) aanwezig kan zijn. Het digitale godsdienstonderwijs via Internet zou daarvoor een blijvende oplossing kunnen betekenen.

Opnieuw en nu des te dringender doen de helpende organisaties voor de bootvluchtelingen (niet in die grote aantallen als voorheen, maar niettemin nog steeds aankomend) een beroep op de regering van Italië om de opvang-maatregelen op zee en aan de kust niet te beëindigen vanwege de Corona-epidemie. Ook die medemensen vragen terecht toegang tot Europa, Italië als eerste opvangland.

Bron : RIFORMA 28/16

Deel dit: