De Protestanten in Italië in en na de “Corona-tijd”

Corona en Kerk Italië
Corona en Kerk Italië
Na de zomervakantieperiode (in Italië vooral in de maand Augustus) kan het kerkelijk leven in Italië weer enigszins op gang komen. Voorlopig blijft het alles bij elkaar genomen nog echt behelpen omdat, zeker in sommige streken, het besmettingsrisico echt hoog blijft. In grote lijnen ziet dat kerkelijk leven er net zo uit als in Nederland. Wat mij daarin opvalt :

Valdesi
Valdesi
1. bij de Waldenzen zag de tijd die nu achter ons ligt, er wel heel anders uit dan gebruikelijk: de jaarlijks gehouden synode die tevens een groot sociaal gebeuren is voor alle kerkleden, kon niet gehouden worden, maar in plaats daarvan waren er allerlei andere thema’s die in (digitale) samenkomsten aan de orde kwamen: vrouwenwerk, diaconaal werk, cultureel werk rondom de kern van het kerk-zijn. De overheersende indruk is dat het goed was dat al deze thema’s eens uitgebreid aan de orde konden komen. Is dat een teken dat er absoluut veel meer dingen van belang zijn voor het kerkelijk leven dat het pure bestuurlijke/organisatorische aspect ?

Aangepaste Kerkdiensten
Aangepaste Kerkdiensten
2. het zou kunnen zijn (een voorzichtige analyse is geboden) dat er in deze tijd nieuwe kansen en gelegenheden zijn benut, met name in de interkerkelijke sfeer doordat plaatselijke kerken meer op elkaar zijn aangewezen; “nood leert samen-bidden”. Mogelijk zijn er ook meer mensen dan vroeger betrokken bij de on-line uitzendingen van de protestantse kerken. De weersomstandigheden in Italië laten het ook toe dat er hier en daar openlucht-kerkdiensten zijn gehouden.

3. in september krijgt het opstarten van het schooljaar uitvoerige aandacht; allerlei maatregelen moeten worden genomen om dat veilig op gang te krijgen. Terwijl het sociale leven, juist ook met en van kinderen, een samenzijn en het elkaar aanraken inhoudt (wat sterker dan in Nederland ?), kan dat allemaal niet zo gebeuren. Dat zal ook doorspelen in het kerkelijk leven zoals bij het houden van kerkdiensten.

4. de betrokkenheid van de protestanten bij de grote sociale problemen in Italië die de immigranten betreffen (zowel aan de Zuidelijke kusten als aan de Noordelijke grenzen met bijvoorbeeld Frankrijk) is onverminderd, want die problemen zijn nog verre van opgelost.

Bron: RIFORMA sept. 2020
JK

Deel dit: