Uit het Protestantse Kerkblad in tijden van Crisis

Corona en Kerk Italië
Corona en Kerk Italië
Het (landelijke) Italiaanse protestantse kerkblad RIFORMA van begin mei 2020 is samengesteld op een moment dat men in Italië meer dan 2 maanden heeft leren en moeten leven met de Corona-virus-crisis, die op bepaalde plaatsen in Italië grote en snelle uitbarstingen heeft gekend. Gaandeweg leert men ermee om te gaan, is de indruk bij het lezen van dat kerkblad. Zoals in Nederland zijn er tal van beperkingen aan het sociale leven van de kerken. De omvang van het digitale nood-circuit is heel groot in Italië. Daarbij moet men zich rekenschap geven van het feit dat de publieke media (radio, vooral TV) op zichzelf wel toegankelijk zijn voor de protestantse wereld, maar in een zeer beperkte mate, bijv. ’s morgens heel vroeg of ’s avonds heel laat; de Rooms-katholieke kerk en zeker de paus zijn erg prominent in beeld, ook bijv. op Eurovision. Ook het gegeven dat de meeste plaatselijke gemeenten heel klein zijn, bemoeilijkt natuurlijk de huidige beperkte mate waarin men kan functioneren, bijv. in hun sociale opdracht in het Voedselbank-werk. Verder is de protestantse wereld extra alert op de toestand van economisch kwetsbare mensen in het (wijd verbreide) zwarte economische circuit – kortweg de illegaal in Italië verblijvende en werkende gastarbeiders/immigranten.

God
God
Temeer valt dan op hoe intensief de hoop en het vertrouwen dat God hen moge bijstaan, onder woorden wordt gebracht. Tegelijkertijd is er ook wel iets van spanningen te lezen. De protestantse kerken spannen zich bij de overheid in om weer zicht te krijgen op de hervatting van de essentiële zaken voor een kerk zoals het kunnen houden van kerkdiensten. Ook de vooruitzichten over de (late ?) opening van scholen (misschien pas weer na de zomervakantietijd ?) geeft veel zorg. Het gevoelen is soms dat de huidige noodoplossingen van deze tijd voor het kerk-zijn (kort gezegd; alles digitaal, telefonisch enz.) geen echte oplossing bieden voor de ontbrekende bewegings- en vergaderings-vrijheid, of/en dat de overheid de materiele en economische zaken laat voorgaan voor de geestelijke aspecten zoals kerken in de samenleving.

Zoals iedereen moet ook de kerkelijke organisatie (leren om) vooruit (te) kijken. Ik las op internet het bericht van de dagelijkse leiding van de Waldenzenkerk, waar in normale omstandigheden de jaarlijkse synode in augustus wordt gehouden, besloten heeft om deze synode plus alle voorbereidende werkzaamheden, NIET te gaan houden. Dat is voor vele leden van die kerkgemeenschap een ingrijpend besluit, vooral omdat het op die synode niet alleen om allerlei bestuurlijke zaken gaat, maar ook om het jaarlijkse weerzien van familie, vrienden en bekenden enzovoort.

Bron RIFORMA 28/17 en 28/18.
JK

Deel dit: